Во 1940 година нацистичките сили ја нападнаа и ја окупираа Норвешка, нарушувајќи ја смиреноста на неутралноста на нацијата. Сигрид Унсет бега на исток, низ вознемирената Шведска; кон Русија, валкана, нефункционална; потоа преку природната убавина и културната енигма на Јапонија, од каде што таа и нејзиниот син ќе заминат со брод во нова иднина во САД. Унсет завршува со одмерено размислување за иднината на демократијата и можноста за враќање во доблесно и уредено општество.